S. Gabriela przekroczyła próg wieczności

Dnia 6 stycznia 2026r. o godzinie 8 rano w klasztorze w Orliku odeszła do Pana siostra M. Gabriela Kręcka, Franciszkanka od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej. Uroczystości pogrzebowe ś.p. siostry Gabrieli będą miały miejsce w sobotę 10 stycznia w kaplicy Sióstr Franciszkanek w Orliku – o godz. 11:00 Msza Święta, a przed nią różaniec w intencji zmarłej.

Siostra Gabriela Kręcka urodziła się 14 maja 1935 roku w Grudziądzu. Już od 1936 roku mieszkała wraz z rodzicami — ojcem Józefem i matką Kazimierą z domu Marchlewską — w Ciecholewach koło Konarzyn (powiat chojnicki). W 1940 roku Kazimiera wraz z trzema córkami została wysiedlona. Rodzina przebywała kolejno w Niepszczołągu, Brusach i Czyczkowych, a w 1942 roku udała się do Zubiela w województwie warszawskim. Tam, pod opieką siostry matki, Gabriela przebywała do końca okupacji. Ojciec Gabrieli od samego początku wojny musiał się ukrywać. W czasie okupacji Gabriela nie uczęszczała do szkoły, lecz uczyła się prywatnie.

Po zakończeniu wojny, w 1945 roku, wróciła do Ciecholewa. Wkrótce odnalazł się również ojciec, który podjął pracę na roli. Gabriela mogła wówczas zająć się swoją edukacją — najpierw w Publicznej Szkole Powszechnej w Konarzynach, a po jej ukończeniu w 1948 roku została przyjęta do Gimnazjum Ogólnokształcącego w Chojnicach. W tym czasie mieszkała w internacie Domu Dziecka, prowadzonego przez Siostry Franciszkanki. W 1952 roku Gabriela zdała tzw. dużą maturę. Była bardzo pilną i pracowitą uczennicą, odznaczającą się głęboką i świadomą religijnością. Wtedy też zrodziło się w niej pragnienie poświęcenia życia Bogu.

1 sierpnia 1952 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej w Orliku, gdzie przeżyła pierwsze lata formacji zakonnej. Dnia 20 sierpnia 1955 roku złożyła pierwsze śluby: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, a trzy lata później profesję wieczystą — wypowiadając Bogu „tak” na całe życie.

W swoim 70-letnim życiu zakonnym przebywała w wielu wspólnotach Zgromadzenia. Jej życie było bogate w różnorodne doświadczenia. Siostra Gabriela była dobrze przygotowana do pełnienia wielu posług — ukończyła kurs katechetyczny w Warszawie, studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskała tytuł magistra historii, a także Międzyzakonną Szkołę Medyczną. Przez wiele lat była bardzo zaangażowaną katechetką, kochającą młodzież i z oddaniem przekazującą dzieciom oraz młodzieży chrześcijańskie wartości. W 1978 roku została poproszona o napisanie historii Zgromadzenia, czemu oddała się z wielką pasją. Już jednak w 1979 roku wyjechała do Libii, gdzie do 1984 roku pracowała jako pielęgniarka. Po powrocie służyła chorym w różnych placówkach Zgromadzenia. W latach 1994–2003, będąc członkinią wspólnoty sióstr w Niepokalanowie, pracowała również w Radiu Niepokalanów.

Od 2013 roku siostra Gabriela mieszkała w Orliku. Jej wielką pasją było zbieranie grzybów i spacery po lesie — bardzo kochała przyrodę. W okresach poprzedzających Boże Narodzenie i Wielkanoc można było ją zobaczyć, jak wykonywała kartki świąteczne, z których dochód przeznaczany był na leczenie małej Ani i Wiktorka.

Mimo podeszłego wieku siostra Gabriela była pełna życia i radości. Każdy, kto ją spotkał, mógł doświadczyć prawdziwego ducha franciszkańskiego — ducha radości, pokoju i miłości do całego stworzenia.

W ostatnim roku życia choroba przykuła ją do łóżka, lecz nawet w tym czasie potrafiła żartować i zachować pogodę ducha.

Przewijanie do góry